۞ از همه جا چه خبر؟ ۞- غار نوردی

تاریخ: 03/01/1390 ساعت: 12:43 بازدید: 1149 نویسنده: admin

پوشاک غارنوردی

 


کلاه کاسکت

وسیله ای مناسب جهت حفاظت سر در برخورد با دیوارها و یا ریزش سنگ است. یک کلاه کاسکت ایده آل باید سبک و نرم و در عین حال مستحکم باشد. کلاه باید دارای بند مضاعف برای بستن در زیر چانه باشد و در روی آن سوراخ هایی جهت تهویه پوست و سر تعبیه شده باشد. همچنین محلی برای نصب چراغ پیشانی در جلوی کلاه ضروری است. این کلاه ها دارای رگلاژ قطری سر برای تنظیم هستند و فاقد لبه طراحی می شوند.



چراغ روشنایی

حرکت، حیات، دوام و بقاء غارنورد با نور و ذخیره نوری او رابطه مستقیم دارد. چراغهای روشنایی به سه دسته تقسیم می شوند:

الف- چراغهای برقی

این دسته از چراغ ها انرژی مصرفی را از پیل های خشک یا باطری ها تامین می کنند. از مزایای آن تمیزی در کار و راحتی در استفاده است و البته دارای معایبی چون حمل کردن مقدار زیادی پیل، باطری و لامپ را می توان نام برد. این چراغها دارای نوری مستقیم هستند و بیشتر جهت بازدید از شعبه های باریک و طولانی و امور شخصی کاربرد دارند. البته مشکل باطری و تنظیم نور در چراغهای جدید تا حدود زیادی رفع شده است.



ب- چراغهای استیلنی

وزن این چراغها در حدود 450 گرم است. یک چراغ 250 گرمی برای غارنوردی مناسب تر است و حدود 4 ساعت می تواند نور مورد نیاز غار را تامین کند. سوخت مصرفی آنها کربور خالص است که در ایران به نام کاربیت استفاده می شود. نور این چراغها به صورت پراکنده و پخش بوده و در بازدید از تالارها بیشتر کاربرد دارد. از معایب این چراغها دردسر در نحوه کار آنهاست.



پ- چراغهای مختلط

این دسته از چراغها ترکیبی از چراغهای برقی و استیلنی هستند. چراغ استیلنی به آسانی خاموش می شود و دوباره روشن کردن فوری آن در صورتی که در وضعیت مناسبی قرار نداشته باشیم آسان نیست. بنابراین در نوع چراغ های مختلط به محض خاموش شدن چراغ استیلنی چراغ برقی به طور خودکار روشن می شود.

لباس در غار
 
 
پوشاک غارنوردی

شکل جغرافیایی و شرایط آب و هوای درون غار، نوع پوشش شما را تعیین می کند. بد نیست بدانید که مهمترین عاملی که در زمان غارنوردی شما را آزار می دهد، آبهای روان و جاری هستند که از تونل های افقی سرازیر می شوند. شما در این تونل ها گاهی مجبور به سینه خیز رفتن هستید و ریزش آب در اکثر چاه های عمومی غار بدون شک سراپا خیستان می کند.

لباس غارنوردی به طور کلی باید مستحکم و ضخیم و راحت باشد. از نظر ساختار باید یک تکه باشد تا در هنگام عبور و خزیدن در معابر تنگ بتوان به راحتی عبور کرد و نوع زیپی بر نوع دکمه ای ارجعیت دارد.

سر آستینها و دم پاها باید با کش بسته شود تا خاک و گل به داخل لباس وارد نشوند. برای استحکام قسمتهایی که بیشتر با زمین در تماس اند مانند آرنجها و سر زانوها بهتر است یک تکه پارچه ضد خش بر روی آن وصله شده باشد.

لباسهای غارنوردی بنا به شرایط کار در غار به سه دسته تقسیم می شوند: نخی، الیاف مصنوعی و لباس زیر.

 
1- لباس نخی (غارپیمایی سبک): معمولا از جنس کتان هستند و در غارهای خشک کاربرد دارند ولی زود فرسوده می شوند.


2- لباسهای الیاف مصنوعی: این نوع لباسها برای حرکت در زیر آبشارها و محلهای مرطوب به کار می روند و از نفوذ آب به بدن جلوگیری می کنند. لباسهای نوع تگزا نیر مقاومتشان زیاد بوده و برای کارهای ویژه که حتی لباسهای نایلونی نیز پاره می شوند بسیار مفید است. لباس رویی از مدل (اورال) است و از مواد مصنوعی PVC ساخته می شوند و در نوعی دیگر از مواد پلی اورتان هستند که هم ضد آب هستند و هم بدن در آن تنفس می کند.

3- لباسهای زیر: لباسهای زیر نباید مانع از فعالیت و حرکت آزاد بدن شود بهتر است از لباسهایی با الیاف نازک پلار استفاده شود که در حالت خیس شدن گرمای بدن را حفظ نماید.



کفش غارنوردی

بهترین حالت برای یک کفش مناسب برای غارنوردی این است که کفش در مرحله اول باید دارای زیره ای محکم و مقاوم باشد تا به راحتی بتوان بر روی جاهای تیز و برنده قدم برداشت و در عین حال باید خاصیت چسبندگی آن مناسب باشد. همچنین چکمه های بلند لاستیکی این امکان را می دهند تا به راحتی در مناطق خیس و گل آلود حرکت کنیم.


دستکش

دستکش غارنوردی باید محکم و در عین حال انعطاف پذیر باشد. مزیت استفاده از دستکشها حفاظت از دستها در برابر رطوبت و خراشیدگی های احتمالی است و در عین حال از آلوده شدن گل و لای جلوگیری می شود.



ساک غارنوردی

این ساکها باید کم حجم بوده و قطرشان طوری باشد که بتوان به راحتی از یک حفره 60 سانتی متری عبور داده شوند. جنس پارچه آنها مقاوم و سبک بوده و می توان جهت کار در غارهای آبی از ساکهای ضد آب استفاده کرد. حداکثر ارتفاع و قطر این ساکها نباید بیش از 80 و 40 سانتی متر باشد و بهتر است از نظر فیزیکی به شکل یک استوانه ساخته شوند.
 

 

اصول حرفه ای گره زدن

 

اگرچه انواع بسیار زیادی از گره ها وجود دارد، اما پیشنهاد می کنیم به جای یاد گرفتن گره های مختلف، تعداد محدودی از گره ها را یاد بگیرید که در هر شرایطی می توانند کمک کننده شما باشند. به این ترتیب می توانید مهارت و سرعت خود را در زدن گره بالا ببرید و امکان اشتباه و ضریب به خطر افتادن را کاهش دهید.

 
یک گره خوب باید این ویژگی ها را داشته باشد: به راحتی زده شود، قابل بررسی و به عبارتی خوانا باشد، ایمن باشد و تحت فشار باز نشود، پس از اینکه به آن بار داده شد به راحتی قابل باز کردن باشد و کمترین آسیب و شکست را به طناب وارد کند.

بهترین روش برای كاهش از دست رفتن مقاومت طناب، استفاده از گره ای است كه حداكثر سطح فعال را داشته باشد. یعنی گره ای كه فشار را روی طناب بیشتری پخش كند. البته تشخیص چشمی اینكه یك گره بزرگتر بهتر عمل خواهد كرد، كمی دشوار است. هر گره ای می تواند خوب عمل کند اگر به جای آنکه بی جهت رشته ها را به هم پیچانده و فشار را زیاد کنید، آن را تمیز و مرتب بزنید.

مهم ترین اصل در تمیز و مرتب گره زدن این است که گره خوانا باشد یعنی به راحتی قابل تشخیص باشد. وقتی گره را مرتب زده باشید هر قدر که آن را برای سفت کردن می کشید باز هم مرتب سفت می شود حتی اگر کاملا به آن بار وارد کنید.

 
گره های حلقه دار


اگر قرار است فقط یک گره یاد بگیرید، آن گره باید 8 (eight) به اشکال مختلف باشد. برای متصل کردن سر طناب به بعضی از ابزار ها و یا حلقه ها به خصوص در کوه نوردی و غارنوردی، نیاز به یک گره حلقه دار دارید. مناسب ترین گره ها برای این کار گره 8 و 9 هستند. گره هشت، گره ای چند منظوره و بسیار کارآمد در میان گره های حلقه دار است و گره 9محکم ترین گره حلقه دار که باید برای طناب های نازک از آن استفاده کرد.

برای طناب های با قطر 9 میل و کمتر و یا طنابهای خشن و خشک، گره 9 (nine) و طناب های از قطر 9 میل به بالا گره 8 (eight) مناسب است. فقط باید در نظر داشته باشید که زدن گره 9 کمی مشکل تر است و به طناب بیشتری نیاز دارد.

در چنین مواردی یک حلقه بزنید و آن را به یک میلون و یا کارابین مقاوم بیندازید. حلقه را روی تکیه گاه طبیعی قرار دهید و یا یک گره ساده بزنید. طناب را از انتهای تکیه گاه عبور دهید و سپس آن را از پشت گره رد کنید(هشت تعقیب). گره هشت از پشت خود عبور کرده و هشت تعقیب زده می شود.

 

وقتی تکیه گاه بزرگ است و یا یک ریسمان است، گره های هشت و نه برای زدن کند است. در چنین شرایطی گره بولین را سریعتر و راحت تر می توان به دور اجسام بزرگتر زد. علی رغم شهرتی که گره بولین دارد، گره چندان ایمنی نیست و به راحتی باز می شود. در حرکت های مداوم، بخصوص وقتی که بار کمی روی آن باشد و یا اصلا باری روی آن نباشد، جابجا شده و باز می شود و اگر بد به آن بار داده شود شل می شود.

با توجه به همین چند دلیل، گره بولین اصلا برای حمایت توصیه نمی شود. با این حال اگر اصرار به استفاده از این گره دارید حتما یک گره سر دست یا ضامن در امتداد آن بزنید و یا از یک گره ماهیگیر دور طناب ثابت استفاده کنید.

 

گره حلقه دار سردست

این گره ساده ترین گره حلقه دار است. گره حلقه دار سردست، کاربرد های خودش را دارد. باید در نظر داشت که به اندازه گره حلقه دار هشت و نه محکم نیست اما کوچک است و از حداقل طناب برای زدن آن استفاده می شود. در مواردی که طناب خیلی خشک و شق می باشد عملی ترین گره ای است که می توانید بزنید. در تمام گره ها انتهای طناب را با قبضه ای 10 سانتی متری یا کمی بیشتر بزنید تا وقتی گره تحت فشار بار قرار گرفت باز نشود.

 



موضوعات:معرفي رشته هاي ورزشي ,
غار-نوردی غار-نوردی غار-نوردی غار-نوردی غار-نوردی امتیاز : 1969 دیدگاه(0)

ارسال نظر

نام شما
وب سایت
پست الکترونیک
پیام
درج شکلک
نظر خصوصی
کد امنیتی

نظرات


صفحات نظرات
1 |
موضوعات